LÍÚ telur makrílveiðar Íslendinga jafn lögmætar og makrílveiðar Evrópusambandsins og Norðmanna
Ísland er í í fullum rétti til að veiða makríl innan íslenslu efnahagslögsögunnar, rétt eins og Norðmenn og aðildarríki Evrópusambandsins hafa rétt til makrílveiða innan sinna eigin efnahagslögsagna. Makrílveiðar Íslendinga eru því jafnlögmætar og makrílveiðar Noregs og Evrópusambandsríkjanna að mati Landssamband íslenskra útvegsmanna. Í fréttatilkynningu frá samtökum í sjávarútvegi í Noregi og inann Evrópusambandsins er því lýst yfir að makrílveiðar Íslendinga innan íslensku efnahagslögsögunnar séu óábyrgar. Að baki tilkynningunni standa European Association of Fish Producers Organisations, Norwegian Fishermen's Association, Norwegian Seafood Federation, Norges Fiskarlag og Fiskeri- og havbruksnæringens landsforening í Noregi. Þessar ásakanir segir LÍÚ með öllu rakalausar.
Ísland er í í fullum rétti til að veiða makríl innan íslenslu efnahagslögsögunnar, rétt eins og Norðmenn og aðildarríki Evrópusambandsins hafa rétt til makrílveiða innan sinna eigin efnahagslögsagna. Makrílveiðar Íslendinga eru því jafnlögmætar og makrílveiðar Noregs og Evrópusambandsríkjanna. Þar sem Íslandi var ekki hleypt að samningaborðinu við ákvarðanatöku um heildarafla makríls fyrir árið 2010 setti Ísland sér einhliða 130.000 tonna kvóta. Þessi ákvörðun var tekin og tilkynnt áður en ákvarðanir annarra strandríkja um heildarafla makríls lágu fyrir. Þannig gæfist þeim færi á - ef áhugi væri fyrir hendi - að taka ákvörðun Íslands með í reikninginn við ábyrga ákvörðun um heildarafla í makríl.
Ekki liggur fyrir neitt samkomulag um heildarstjórn makrílveiða. Með því að útiloka Ísland með ólögmætum hætti frá samningaviðræðum um heildarstjórn makrílveiðanna í áratug hafa Noregur og Evrópusambandið verulega rýrt trúverðugleika eigin aðferða við stjórn veiðanna. Skortur á samræmdri heildarstjórn makrílveiðanna er bein afleiðing þessarar framkomu Norðmanna og ESB. Samtök í sjávarútvegi í Noregi og innan ESB hafa hvatt til þess að innflutningur á ferskum og frosnum sjávarafurðum frá Íslandi verði tafarlaust bannaður. Hvorki Noregur né Evrópusambandið geta bannað innflutning íslenskra sjávarafurða vegna makrílveiða okkar. Slíkar aðgerðir væru skýrt brot á samningum EFTA, GATT og EES. Ísland er strandríki og fiskveiðum innan íslensku efnahagslögsögunnar er því stjórnað af Íslendingum en ekki af Norðaustur-Atlantshafs fiskveiðinefndinni, NEAFC. Norðmönnum og ESB ber skylda til þess að semja við Ísland samkvæmt Hafréttarsáttmála Sameinuðu þjóðanna og Úthafsveiðisamningnum.
Makrílveiðar Íslendinga eru í senn lögmætar og ábyrgar. Fráleitt er að tala um óábyrgar veiðar. Þær grundvallast á sömu lögum og reglum og aðrar veiðar íslenskra fiskiskipa og allur afli er vigtaður og skráður við löndun.
Ísland hefur og mun halda áfram rannsóknum á dreifingu makríls innan íslensku efnahagslögsögunnar. Ísland tók í sumar einnig þátt í alþjóðlegum könnunarleiðangri á fjölda og útbreiðslu hrogna á hrygningarsvæði makrílsins. Veiðar á úthafinu lúta reglum Norðaustur-Atlantshafs fiskveiðinefndarinnar, NEAFC. Ríki sem ekki sætta sig við tillögur NEAFC hafa rétt til andmæla og eru þá ekki bundin af þeim. Ísland hefur mótmælt kvótaúthlutun í makríl á úthafinu sem önnur aðildarríki að nefndinni hafa ætlað Íslandi og eru því ekki bundið af henni. Veiðar íslenskra skipa á úthafinu, komi til þeirra, munu að sjálfsögðu lúta öllum reglum NEAFC öðrum en hvað aflamagn varðar en Ísland hefur sett takmarkanir á það hversu mikinn afla íslensk skip mega veiða á úthafinu. Noregur og Evrópusambandið hafa ítrekað sett sér veiðiheimildir í makríl sem hafa verið langt umfram ráðleggingar ICES, Alþjóðahafrannsóknastofnunarinnar. Hluti þessara heimilda hefur verið ákveðinn einhliða. Ber það vott um ábyrgð?
Samningaviðræður um heildarstjórn makrílveiðanna fyrir árið 2011 - með þátttöku Íslands - eru fyrirhugaðar í haust. Það er sameiginleg ábyrgð allra hlutaðeigandi aðila að komast að samkomulagi um heildarstjórn makrílveiðanna.